Małe Aniołki

mm-aniolek

Każda mama aniołka zna tę datę doskonale. 15 października to Dzień Dziecka Utraconego. To wspomnienie tych dzieci, które nie miały możliwości zobaczyć swoich rodziców, a rodzice nie mieli możliwości przytulić i ucałować swoich wyczekanych, upragnionych dzieci. Poronienia i porody martwych dzieci zdarzają się bardzo często, tylko nikt o tym nie mówi. Lepiej przemilczeć! Rodzice cierpią, często nie otrzymują wsparcia, a jeszcze przez „jakieś” ustawy chce się im dołożyć więcej bólu. A powinno się wspierać, pomagać jak tylko to możliwe. Chronić ich i przestrzegać praw jakie mają, gdy stracą swoje dziecko. Dlaczego nie wejdzie taka ustawa, o pomocy, wsparciu?! O karach dla tych, którzy tego nie przestrzegają. Teksty „będziesz mieć jeszcze dzieci”, „jest pani młoda, zaraz będzie kolejna ciąża” nie powinny mieć miejsca, one ranią jeszcze bardziej. Oni chcieli tego dziecka tu i teraz. Lepiej nie mówić nic!

Wielu jest rodziców Aniołków, mam pogrążonych w smutku. Jedne o tym mówią, inne piszą, jeszcze inne swój smutek trzymają w sobie, nie pokazując nikomu swojego połamanego serca. Nie ma dla nich znaczenia czy ciążę straciły w 8 tygodniu, 18 czy 38. To było ich dziecko, nosiły je pod sercem, w nich rosło. Nagle przestało bić serduszko ich życie jakby się nie zaczęło, a już skończyło. Nie my powinniśmy oceniać jak mama ma przeżyć stratę dziecka.

Wspierajmy rodziców Dzieci Utraconych, myślmy o nich i pozwólmy ten dla nich szczególny dzień przeżyć po swojemu.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *